leaving on a jet plane

"Passenger bound to Cebu please be ready for boarding", narinig ko habang naghihintay sa waiting lounge ng MIA. Naalala ko tuloy nung ako ay isang paslit pa. Sa tuwing kami ay dadalaw sa isang kamag-anak sa Maynila ay nakikipag unahan ako sa kapatid kong bunso na maupo sa may tabing bintana ng bus. Ito ay upang aking mapagmasdan sa malapitan ang eroplano na tanging sa himpapawid ko lamang natatanaw dahil wala namang airport sa Laguna. Kaya't sa tuwing dadaan na ang bus sa may parteng iyon ng SLEX ay talagang ako ay nasasabik na makita ang higanteng eroplano sa aking paningin. Ibang kasiyahan ang dulot nun sa akin At sa aming pagbalik sa Laguna (kung may araw pa) ay dun ako muli nakapwesto, at sa mas malapitan ko pa ito natatanaw. Sa aking musmos na kaisipan ay sumagi ang isang pangarap na pag ako ay lumaki na ay makakasakay din ako ng eroplano. At yun nga ang aking munting pangarap ay nabigyan ko ng katuparan ng kming magkakaibigan ay nagpunta ng Cebu. Habang nalalapit ang araw ng pagpunta namin ng Cebu ay hindi ko maiwasan ang maexcite dahil sa unang pagkakataon ay makakasakay din ako ng eroplano. Lingid sa kaalaman ng aking mga kaibigan ang aking nararamdaman ay kaba at kagalakan habang kami ay nasa himpapawid...Ganun pala ang pakiramdam ng nakasakay sa eroplano, nakakatuwang isipin na inabala ko talaga ang aking sarili sa pagbabasa ng safety precaution ng eroplano in case of emregency..natuwa ako dahil may demo pala dun kung paano gamitin ang mga gadgets, ang akala ko din ay may souvenir akong maiuuwi galing sa eroplano yun pala ay wala dahil ipinagbibili pala dun ang souvenir items, at tunay ngang magaganda at gwapo ang mga flight attendant...Isang karanasang hindi ko makakalimutan ang naging byahe naming magkakaibigan iyon. Sa 45 minutes na byahe papunta ng Cebu, at 45 minutes pabalik ng Maynila, I can really sing na...I'm leaving on a jetplane.....